สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com
Cart รายการสินค้า (0)

แยกจิตออกจากกาย

แยกจิตออกจากกาย


ปฏิบัติการด้วยการแยกจิตออกจากกาย

 

          เมื่อเดือนกุมภาพันธ์  พ.ศ. 2535 ขณะที่กำลังนั่งสมาธิบนโขดหินโดยอธิษฐานว่า  “จะขอนั่งอยู่ตรงนี้จนกว่าจะบรรลุธรรม  แม้ตายก็จะไม่ลุกจากที่นี่”  นั่งนิ่งอยู่  15 วัน  จนผึ้งมาเกาะทำรังตามเนื้อตัว  รู้สึกเจ็บจึงพยายามแยกความรู้สึกของกายออกจากจิต  มาบวชนี้ก็ต้องการความพ้นทุกข์แล้ว  เจ้ากรรมนายเวรอยู่ที่ไหนก็แห่กันมาเลย  มาเอาไปเลยทั้งต้นทั้งดอก  สักพักมาจากไหนไม่รู้  มาตอมเลย  กระดุกกระดิดฟุ้งซ่านมันต่อยเอา  เอ้า!บทไหนก็จะตายแล้ว  ปวดๆ  เมื่อยๆ  ไปหมดเลย  กระดูกจะแตกเป็นเสี่ยงๆ  ลุกก็ลุกไม่ได้ผึ้งตอมอารมณ์ใจเวลาคนธาตุขันธ์จะแตก  เขาเรียกว่ายางคางคกมันออก  เขาเรียกคราวตาย  ตาฝ้าฟางเสลดจุกติดคอหายใจไม่ออก  กระดูกกระเดี้ยวคาถาบทไหนก็เอาไม่อยู่  จะตายแล้ว  ชินบัญชรก็เอาไม่อยู่  อิติปิโสก็เอาไม่อยู่  บทไหนๆ  ก็ไม่อยู่แล้ว  ตายแน่ๆ  ก็เลยภาวนาบทหายใจเข้าตายแน่  หายใจออกตานแน่  แม้กายจะเจ็บแต่จิตนิ่งใสสว่าง  ความเจ็บก็ทุเลาลง  นั่งจนหมดสติไป  ในฝันได้เห็น “หลวงปูเกษม”  ณ  สุสานไตรลักษณ์  จ.ลำปาง  มาบอกว่า  นี่คือการเข้านิโรธสมาบัติ  แยกจิตกับกาย  และให้หมั่นเพียร  นั่งสมาธิ  ซึ่งจะทำให้เกิดปัญญา  อันเป็นหนทางแห่งการบรรลุธรรม 

 

            เมื่อแยกจิตออกจากกายได้แล้ว  ให้แยกจิตออกจากเวทนา  แรกๆ  มันไม่อยากจะแยกออกจากเวทนา  เพราะมันเป็นเพื่อนก่ากันมาหลายภพหลายชาติ  เวทนามีทั้งทุกข์และสุข  แต่จิตต้องการความสุข  เมื่อมีความสุขก็ดีใจ  เมื่อเจอความทุกข์ก็โวยวาย  ต้องเอาจิตคบกับเพื่อนใหม่  เพื่อนใหม่ของจิตนั้นคือสมาธิ  แรกๆ  ไม่อยากจะคบหรอก  เพราะสมาธิมันหยุด  มันนิ่ง  มันสงบ  ไม่อยากจะคบ  เพราะไม่เคยคบ  คบแต่เวทนา

    

          ทีนี้เมื่อใจหยุด  ใจนิ่ง  เมื่อนิ่งได้  10 วินาที  ก็สงบ  เมื่อสงบได้  2 นาทีก็เป็นสมาธิ  เป็นสมาธิได้  2 ชั่วโมงก็เป็นสมาบัติ  พอเป็นสมาบัติ  3 วัน  ขึ้นไปก็เป็นนิโรธสมาบัติ  เมื่อเป็นนิโรธสมาบัติเสร็จแล้วก็เข้าสู่วิมุตติ  หลุดออกจากโลกธรรม  8 หลุด  ออกจากกาย  ขันธ์  5 เข้าสู่วิมุตติญาณทัสสนะญาณรู้ทัสสนะตัวเองก็พบเชาว์พระนิพพาน  เชาว์พระนิพพานมีพระวรกายเหมือนพระประธานเป็นกายแก้ว  เมื่อเข้ามาใกล้ๆ  เราแล้วนี่เป็นกายที่เคยมีชีวิตอยู่ในโลกมนุษย์  เป็นพระสงฆ์องค์เจ้าเต้มไปหมด  หัวเราะชอบใจเสร็จแล้วค่อยๆ  เดินห่างไปกลายเป็นกายแก้วทีละองค์ๆ  เต็มป่าเต็มเขาไปหมด

view