สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com
Cart รายการสินค้า (0)

พรจากครูบา

พรจากครูบา

พรจากครูบา

 

เกสา  โลมา  นะขา  ทันตา  ตะโจ,  ตะโจ  ทันตา  นะขา  โลมา  เกสา,  
เกสาผมเอย  เกสา  ผมเน่า  พระสรรเพชรญ์เจ้าวาเป็นทุกขัง  ว่าเป็นอนิจจัง  ว่าเป็นอนัตตา  
โลมาขนเอย  โลมาขนเน่า  พระสรรเพชญ์เจ้าว่าเป็นทุกข์ขัง  ว่าเป็นอนิจจัง  ว่าเป็นอนัตตา  
นะขาเล็บเอย  นะขาเล็บเน่า  พระสรรเพชญ์เจ้าว่าเป็นทุกข์ขัง  ว่าเป็นอนิจจัง  ว่าเป็นอนัตตา  
ทันตาผันเอย  ทันตาฟันเน่า  พระสรรเพชญ์เป็นทุกข์ขัง  ว่าเป็นอนิจจัง  ว่าเป็นอนัตตา  
ตะโจหนังเอย  ตะโจหนังเน่า  พระสรรเพชญ์ว่าเป็นทุกข์ขัง  ว่าเป็นอนิจจัง  ว่าเป็นอนัตตา
นะขาเล็บเอย  นะขาเล็บเน่า  พระสรรเพชญ์เจ้าว่าเป็นทุกข์ขัง  ว่าเป็นอนิจจัง  ว่าเป็นอนัตตา  
โลมาขนเอย  โลมาขนเน่า  พระสรรเพชญ์เจ้าว่าเป็นทุขข์ขัง  ว่าเป็นอนิจจัง  ว่าเป็นอนัตตา  
เกสาผมเอย  เกสาผมเน่า  พระสรรเพชญ์เจ้าว่าเป็นทุกข์ขัง  ว่าเป็นเป็นอนิจจัง  ว่าเป็นอนัตตา

 

เกสา  โลมา  นะขา  ทันตา  ตะโจ,  ตะโจ  ทันตา  นะขา  โลมา  เกสา,  
ในร่างกายนี้มีเกสา  โลมา  นะขา  ทันตา  ตะโจ  มีผม  ขน  เล็บ  ฟัน  หนัง  
มีกระดูกกระเดี้ยว  มีเอ็น  มีตับ  มีไต  มีปอด  มีหัวใจ  มีเครื่องครัวใน  มีไส้  
มีพุง  มีอาหารเก่า  มีอาหารใหม่  มีลำไส้ใหญ่  มีลำไส้น้อย  หลายขดหลายวา  
จะเย้าออกมาเป็นฮาวตากผ้าก็บ่ได้  มีน้ำเลือด  น้ำหนอง  น้ำดี  เสลด  น้ำลื่นลอคอ  
น้ำมูกน้ำลาย  น้ำหูน้ำตา  น้ำเหงื่อน้ำไคล  น้ำสีน้ำกาม  น้ำมันไขข้อ  น้ำมันเปรี้ยว  
น้ำมันเนื้อเยื้อในกระโหลกศรีษะ  มีลมหายใจออก  มีลมภายในลำท้องลำไส้  
ลมขึ้นเบื้องบนเป็นเรอ  ลมลงเบื้องต่ำเป็นผายลม  มีลมออกหู  ออกตา  ออกปาก  
ออกดัง  มีไฟเผาผลาญอาหารในกระเพาะลำไส้  มีไฟอบอุ่น  ไฟลวกกายา  
มีไฟกิเลส  อุปาทาน  มีไฟเป็นไข้ขึ้นสูง  มีไฟร้อนอกร้อนใจอยู่ในร่างกายนี้ 

 

          32 อาการที่เรียกว่าขันธ์  5 แบ่งเป็นหมวดหมู่  ก็ดิน  น้ำ  ลม  ไฟ  นะมะพาทะ  84.000 พระธรรมขันธ์อยู่ในกายขันธ์  5 ของเรานี้แล  องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ตรัสรู้แจ้งแทงตลอด  โลกะวิทูได้ตรัสไว้ว่า...  ขันธ์  5  เป็นของหนักเด้อ  บุคคลใดแบกของหนักพาไปทุกข์ในโลก  บุคคลใดวางของหนักลงเสียได้เป็นสุขในโลก  และตรัสไว้ว่า  ร่างกายนี้เป็นรังของโรค  มีโรคเจ็บหูเจ็บตา  เจ็บแข้งเจ็บขา  เจ็บท้องเจ็บไส้  เป็นปวดเป็นเมื่อย  เป็นไข้ขึ้นสูงอยู่ในร่างกายนี้แล....

 

          ทุกข์ขัง  อนิจจัง  อนัตตา  เกิดขึ้น  ตั้งอยู่  แล้วก็ดับไป  อิติปิโส  ภะคะวา  อะระหัง  วัจจะโส  ภะคะวา  วาอุทุกข์ขังอนิจจังอนัตตาสิ  อิสะวาสุ  สุสะวาอิ  สะวาสุอิ  อิสุสะวา  สุอิสะวา  สะวาอิสุ  สัมมาอะระหัง  เมตตา  เมตตาธรรมค้ำจุนโลกา  ปะฐะมะสัมมา  สัมพุทธานุภาวัสสะ  ประสิทธิภะวันตุเต  ขอโมทนาความสำเร็จ  ความศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธทั้งปวง  ขอสรรพสัตว์ทั้งปวงได้ซึ่งนิพพานสมบัติโดยฉับพลัน...

 

          จะ  พะ  กะ  สะ  อย่าได้คบคนชั่วคนพาลสันดานบาป  นั่นคือขุมนรก  มีแต่ความทุกข์ความเดือดร้อนตามมา  โดยเฉพาะคนพาลที่อยู่ในใจ  คือ  คุณโกรธ  คุณโลภ  คุณหลง  กิเลส  ตัณหา  อุปาทาน  นิวรณ์  5  ประการทั้งหลายอย่าได้ไปคบ  นั่นคือขุมนรก  มีแต่ความทุกข์ความเดือดร้อนตามมา  ให้คบหาบัณฑิตผู้มีปัญญา  นั่นคือขุมทรัพย์  มีแต่ความสุขความเจริญตามมา  บัณฑิตที่อยู่ในใจนั้นก็คือคุณศีล  จงคบคุณศีลให้มากๆ  นั่นแหละคือขุมทรัพย์  มีแต่ความสุขความเจริญตามมา,

          กะ  จงเพียรขยัน  ทำคุณงามความดีทั้งกลางวันและกลางคืน  นั่นคือการสั่งสมบุญญาบารมีอภินิหารมุ่งตรงนิพพานอย่างเดียว  ความขยันที่อยู่ในใจก็คือองค์ภาวนา  จงพบกับองค์ภาวนาให้มากๆ  พุทโธก็ดี  สัมมาอะระหังก็ดี  นะมะพะทะก็ดี  ยุบหนอ-พองหนอก็ดี  อิติปิโสภะคะวาก็ดี  นะโมพุทธายะก็ดี  ฯลฯ  บทไหนก็ดี  ตายแน่ก็ดี  ถ้าเราเอามาเป็นองค์ภาวนา  จงขยันอยู่กับองค์ภาวนาทั้งกลางวันและกลางคืน  นั่นคือการสั่งสมบุญญาบารมีอภินิหาร  มุ่งตรงพระนิพพาน  ชีวิตเป็นของไม่เที่ยง  อย่าได้ประมาทกับชีวิต  ทุกชีวิตเกิดมาชดใช้กรรม  สร้างบารมี  มีสิทธิ์ได้ชีวิตกันคนละ  100 ปี  ถ้าใช้ดีๆ  ก็ถึง  100 ทะนุถนอมดีๆ  ก็  120 ปี 

 

          ผิดศีลผิดธรรมบ่อยๆ  หักโหมบ่อยๆ  ก็อายุสั้นพลันตาย  อย่าได้ประมาทกับชีวิต  ประมาทบุญกุศลก็นรกเป็นที่ไป  ประมาทเงินทองก็น้ำตาไหล  ประมาทคำพูดคำจาก็ทะเลาะเบาะแว้ง  อยู่ด้วยกันไม่ถนอมน้ำใจกัน  นอกใจกัน  ประมาทเกินไปก็บ้านแตกสาแหรกขาด  ประมาทถนนหนทางก็อุบัติเหตุเภทภัย  ทุกชีวิตเกิดมาชดใช้กรรมและสร้างบารมี  ช่วงไหนมีความดีใจ  มีความสุขใจ  ร่างกายแข็งแรง  จิตใจเบิกบานทำอะไรก็สมควรมุ่งมาดปรารถนา  นั่นคือเสวยในความดี  คือบุญกุศลที่ทำมาในแต่ปางก่อน  ช่วงไหนทุกข์กาย  ทุกข์ใจ  มีแต่ความลำบากใจ  มีแต่อุบัติเหตุเภทภัย  มีแต่เรื่องเลวร้ายเข้ามาในชีวิต  จงยิ้มรับสวยๆ  นั่นคือการยอมรับกรรมมาทันแล้ว  ยอมรับเสียจะได้อโหสิกรรมได้ไวๆ  ถ้าโวยวายก็ไม่รู้จักจบจักสิ้น  ยิ้มรับในผลกระทำกรรมชั่วที่เราทำมา  และจงตั้งสติ  เมื่อเรามีสติแล้วทุกอย่างก็จะโชคดีไปเอง  ด้วยเดชตะบะเดชะ......

view